"فرونتا" به قلم گابريل گارسيا ماركز به زودي تبديل به فيلم مي‌شود.  اين اثر ماركز كه چهل سال قبل و پيش از نگارش رمان "صدسال تنهايي" او نوشته شده، قرار است به زودي توسط رودولفو دواندو تهيه‌كننده و هنرپيشه مكزيكي تهيه شود.

فيلم‌نامه "فرونتا" كه تا به امروز نامي از آن درميان اثار منتشر شده و منتشر نشده  ماركز برده نشده است داستاني وسترن دارد و در همان سال نگارش توسط دواندو خريداري شده است. دواندو كه تا سال گذشته مطلع نبود كه نويسنده اين فيلمنامه ماركز است در گفت‌وگو با روزنامه گاردين گفت: امتياز اين فيلم‌نامه را چهل سال قبل خريداري كردم اما متوجه اين موضوع نبودم كه نويسنده ان گابريل معروف خودمان است، امسال كه بنا داشتم از ميان ارشيو كارهايم اثري مناسب را براي ساخت انتخاب كنم، متوجه شدم كه نويسنده فيلم‌نامه "فرونتا" گارسيا ماركز است، بنابراين مصمم شدم تا روي همين فيلم‌نامه كاركنم. پيش از اين از رمان "عشق‌ سال‌هاي وبا"ي ماركز فيلمي با كارگرداني مايك نيوول ساخته شده است.

گونترگراس نويسنده هشتاد ساله آلماني و خالق اثاري چون "طبل حلبي" و "كندن پوست پياز" مجموعه‌اي از مجسمه‌ها و اثار تجسمي‌اش را در در نمايشگاهي در شهر اوخزن هاوسن آلمان به نمايش گذاشته است. اين نويسنده صاحب نام الماني كه او را با عنوان شاعر، نقاش و مجسمه‌ساز نيز مي‌شناسيم علاوه بر اثار ادبي و رمان‌هاي ماندگاري كه دارد، تا امروز آثار بسيار ارزشمندي را به جامعه هنري آلمان و جهان ارائه كرده است. فعاليت‌هاي هنري او در اين وادي به نظر مي‌رسد نوعي گذر سيال از شعر به رمان، از رمان به طرح و از طرح به مجسمه است. گونترگراس در اين نمايشگاه براي اولين بار است كه آثار تجسمي خود را در معرض نمايش عموم مردم قرار مي‌دهد. او مجسمه‌سازي و نقاشي را در دهه 40 در دوسلدورف المان و در يك كارگاه سنگتراشي وابسته به آكادمي هنر دوسلدورف گذرانده و در دانشگاه هنرهاي تجسمي برلين نيز ان را ادامه داده است. نمايشگاه آثار او تا 5 نوامبر در اوخزن هاوسن آلمان ادامه دارد.

 

ژوزه ساراماگو نويسنده پرتغالي و برنده جايزه ادبي نوبل 1998 بنا دارد با همكاري شهردار شهر ليسبون پايتخت پرتغال بنيادي را در يكي از ساختمان‌هاي قديمي و تاريخي اين شهر تاسيس كند. ساراماگو قصد دارد در اين ساختمان مجموعه‌اي از اثار و نوشته‌هاي خود را در كنار كتاب‌خانه شخصي‌اش در اختيار عموم مردم و علاقمندان به ادبيات قرار دهد. شهرداري ليسبون نيز متعهد شده در قبال اين حركت فرهنگي ساراماگو هزينه‌هاي احتمالي اين بنياد را تامين و مخارج اين ساختمان را برعهده بگيرد. ساراماگو علاوه بر اينكه دراين بنياد آثار و دستنوشته‌هاي ادبي اش را در اختيار ديگران قرار مي‌دهد قصد دارد مجموعه‌اي از وسايل شخصي و آثار ديگرش در حوزه‌هاي مختلف را نيز به معرض ديد عموم بگذارد. از ساراماگو اين نويسنده هشتاد و پنج ساله تا به امروز آثار متعددي به زبان‌هاي مختلف منتشر شده است. "بالتازار و بلموندا"، "بلم سنگي"، "تاريخ محاصره"، "كوري"،"انجيل به روايت مسيح" از جمله معروف‌ترين آثار منتشر شده اين نويسنده است.

 بخش هایی از این مطلب در روزنامه همشهری مورخ ۳۱تیر منتشر شد.

جرالدين بروكز، رمان‌نويس و روزنامه‌نگار استراليايي دومين جايزه ادبي را از آن خود كرد. اين نويسنده كه در سال 2006 به خاطر رمان «قدم رو» موفق به دريافت جايزه پوليتزر شد، امسال نيز جايزه كتاب سال- بخش ادبي- استراليا را براي كتاب «مردم اهل كتاب» به خود اختصاص داد. او در اين كناب همپوشاني و همياري اديان الهي را در قالب داستاني جذاب و گيرا به تصوير كشيده است.

داستان « مردم اهل كتاب» كه به قلم بروكز به رشته تحرير در آمده درباره اثري تاريخي متعلق به يهوديان است و حوادث آن در زمان جنگ‌هاي سارايوو اتفاق مي‌افتد. در اين اثر كه حوادث آن همزمان با شروع جنگ سارايوو آغاز مي شود، سرگذشت 500 ساله تاريخ  اين منطقه با مرور كتاب مقدسي به نام «هاگادا» بازخواني مي‌شود.

جرالدين بروكز جايزه كتاب سال را طي مراسم باشكوهي در شهر ملبورن دريافت كرد. رمان ديگر او با عنوان «مارش» نيز كه در سال 2006، موفق به دريافت جايزه پوليتزر شد،  رويدادها و اتفاقاتي كه در طول جنگ‌هاي داخلي آمريكا اتفاق افتاده را به تصوير كشيده است. بروكز در اين اثر با ديدگاهي انتقادي به جنگ‌هاي داخلي آمريكا مي‌نگرد و زندگي پرفراز و نشيب يك افسر نظامي آمريكايي را در خلال جنگ به همراه خانواده 5 نفره‌اش در شهر ماساچوست به حال خود رها شده‌اند، را به رشته تحرير در مي‌آورد.

اين نويسنده كه متولد سيدني استراليا است و در آنجا زندگي مي‌كنند، تا به امروز به عنوان روزنامه‌نگار در روزنامه‌ها و نشرياتي‌ چون «وال استريت ژورنال» و « سيدني مورنيتگ هرالد» قلم زده است. او يكي از روزنامه‌گاران صاحب‌نامي است كه گزارشات خبري ويژه‌ايي را درباره خاورميانه، آفريقا و بالكان در نشريات و روزنامه‌هاي سراسر جهان نوشته و منتشر كرده است.

جرالدين بروكز كه تبعيت استراليي- آمريكايي دارد، همسر « توني هورويتز» نويسنده و روزنامه‌نگار است كه او نيز در سال 1996، يك دهه پيش از همسرش؛ موفق به دريافت جايزه پوليتزر شده است.

در جايزه كتاب سال استراليا از  "دیوید مالوف" - شاعر و نویسنده مطرح استرالیایی - به خاطر یک عمر فعالیت و همچنین "لیود اونیل" به خاطر خدمات ارزنده در عرصه ادبیات تجلیل شد.

ايندرا سينها، نويسنده مشهور هندي و نامزد جايزه بوكر سال 2006 از دهم ژوئن سال جاري تا امروز، مدت 8 روز است كه به اعتصاب غذاي نامحدود پرداخته تا به اين وسيله توجه جامعه جهاني را به منطقه بوپال و مصيبت‌زدگان فاجعه اين منطقه جلب كند.

اين نويسنده به اين وسيله اعتراض خود را از شركت « يونيون كاربيد» كه توليد كننده سم گياهي در هند است اعلام كرده است. اين شركت به دليل پخش اين گاز در مركز شهر بوپال موجب مرگ بيش از 8 هزار نفر از اهالي اين شهر شده و نيم ميليون نفر از اين جمعيت را به عوارض جسمي مبتلا كرده است.

اين نويسنده در يكي از رمان‌هايش با عنوان «مردم حيوانات» به اين مسئله پرداخته است. او در اين اثر به طور همزمان روايت‌هاي مختلفي را از سه شخصيت داستان طرح مي‌كند كه به دليل استشمام گاز سمي در معرض مرگ فوري قرار گرفته‌اند.

اين نويسنده كه در حال حاضر در فرانسه زندگي مي‌كند براي مبارزه با شرايط حاكم بر شهر بوپالي، با 9 نفر از مبارزان اين شهر تصميم گرفتند تا با اعتصاب غذا، توجه جهانيان را به اين مساله جلب كنند. اعتصاب كنندگان معتقدند مقامات دولتي نمي‌خواهند اين مسئله را پيگيري كنند زيرا به ادامه معاملات خود با اين شركت بزرگ فكر مي‌كنند.

ايندرا سينها نيز بعد از 8 روز با اعلام اين مطلب كه به اعتصاب غذاي خود ادامه مي‌دهد، خواستار رسيدگي دولت هند و انتشار گزارش مذاكرات دولت با اين شركت و رسيدگي به تعهدات آنها در قبال مردمان شهر بوپال شد. اين نويسنده در بيانيه‌اي اعلام كرد: مرگ مسموم‌شدگان در بوپال هنوز ادامه دارد و اين افراد بدون هيچ‌گونه كمك، همياري و عدالت مي‌ميرند چرا كه سياستمداران دهلي هنوز مي‌خواهند با قاتلان مردم معامله‌هاي كلان و سودآور كنند.

این مطلب در روزنامه همشهری مورخ ۳ تیر منتشر شده است.

«ژان برنادرپو» نويسنده فرانسوي بنا دارد اثري را با عنوان «احمق‌ها، ياغي‌ها و ديگر نابغه‌ها» توسط انتشارات « ليون" منتشر كند.

برنادرپو در اين كتاب جنبه‌هاي مختلف اما عجيب از زندگي نويسندگان، چهره‌هاي تاريخي، ادبي و هنري جهان را گردآوري كرده است.

برنادر پو اين مجموعه را با همكاري دو نويسنده فرانسوي ديگر «سرژ بلوش » و «آني بلانشر» به رشته تحرير در آورده است. در اين كتاب نكته‌هاي جالبي درباره زندگي افرادي چون «آگاتا كريستي»، «جك‌ لندن» - نويسنده "سپيد دندان" -؛ «پابلو پيكاسو»، «لئوناردو داوينچي»، « والت ديسني» و ... آمده است.

برنادرپو و همكارانش در كتاب «احمق‌ها، ياغي‌ها و ديگر نابغه‌ها» تصميم‌دارند با معرفي چهره‌ واقعي برخي از نويسندگان و نوابغ ادبي-هنري و به تصويركشيدن دوران كودكي آنها كه با كندذهني، شرارت وشيطنت آنها همراه بوده است، ذهن مخاطبان خود را از شيطنت‌ها و بازيگوشي‌هاي دوران كودكي فرزندانشان آسوده كنند.

گونترگراس برنده جايزه نوبل ادبي و نويسنده رمان "كندن پوست‌ پياز" با شركت در مراسم "شب ادبيات"، در آكادمي هنر برلين پيرامون جنبش 1968 براي نويسندگان، هنرمندان و چهره‌هاي سياسي سخنراني كرد.

گونترگراس در اين مراسم اعلام كرد كه جنبش ديگري چون جنبش سال 1968 لازم است تا پارلمان آلمان از دست لابي‌هايي كه در اين كشور مدام قانون‌شكني مي‌كنند، خلاص شود.

در اين مراسم كه به مناسبت سالروز جنبش مي سال 1968 پاريس در برلين برگزار شد شخصيت‌ها و نويسندگان آلماني چون فولكر براون، كريستا وولف، اوه تيم و اولريش پلتسر حضور داشتند.

جنبش 1968 كه در ماه مي در پاريس اتفاق افتاد يكي از بزرگترين حركت‌هايي بود كه به لحاظ فرهنگي و اجتماعي  بسياري از كشورهاي شرقي و غربي را تحت تاثير خود قرار داد.

گونترگراس در اين مراسم تنها راه  رهايي يافتن آلمان  از دست قانون‌شكنان و برقراري دموكراسي در اين كشور  را برپايي جنبشي ديگر چون جنبش سال 1986 پاريس اعلام كرد.

"راوي هيج" نويسنده مهاجر لبناني جايزه ادبي "دوبلين" را براي  رمانش "بازي دنيرو" دريافت كرد. اين جايزه 155 هزار دلاري، كه از سوي سازمان كتاب‌خانه‌هاي عمومي دوبلين به بهترين اثر ادبي ارائه مي‌شود،  امسال با داوري پنج داور از كشورهاي ايرلند، بريتانيا، اسپانيا و آمريكا برگزار شد و  اثر " راوي هيج" از ميان 136 عنوان كتاب انگليسي زبان كه از 45 كشور در جايزه شركت كرده‌بودند، به عنوان بهترين اثر ادبي برگزيده و معرفي شد.

رمان " راوي هيچ" در بخش نهايي اين جايزه از ميان نامزد‌هايي ديگري چون «زني كه منتظر است» آندره مكين، «بچه شيرين و ساده» ياسمين گونراتني و «چوب زمستاني » اثر تنها نويسنده ايرلندي  اين جايزه، پاتريك مك‌بيك انتخاب و معرفي شد.

راوي هيج 44 ساله، نويسنده، روزنامه‌نگار و عكاس لبناني‌الاصل از سال 80  به جهت گريز از فضاي جنگ از لبنان به مونترال مهاجرت كرده است.

چنگیز آيماتوف نويسنده مشهور قرقيزستاني يكي از نامزد‌هاي نوبل ادبي 2008 در  آستانه 80 سالگي در حالي چشم‌از اين جهان فرو بست درگذشت كه به گفته بسياري از منتقدان ادبي يكي از  شانس‌هاي مطرح دريافت نوبل ادبي سال 2008 بود.

چنگيز آيماتوف از جمله نويسندگاني است كه پس از جنگ جهاني بهترين آثارش را به جامعه ادبي روس و جهانيان ارائه كرده است. ايمانوف كه آثارش به بيش از 100 زبان ترجمه شده و تا به امروز بالغ بر40 ميليون نسخه از آثارش در سراسر جهان به فروش رفته ، نويسندگي را از دوران دانشجويي و با روزنامه‌نگاري شروع‌كرده است، وي اولين رمانش را با عنوان " روزگار بيشتر از صدسال تنهايي مي‌گذرد" 1980،منتشر كرده است.

آيماتوف در کنار فعالیتهاي ادبی خود پس از استقلال کشورش برای مدتی  مسئولیت نمایندگی قرقیزستان در اتحادیه اروپا و یونسکو را بر عهده داشته است.

مجموعه‌هاي داستاني "مسير سخت"، "رو در رو" و "اولين معلم" از ديگر آثار اين نويسنده قرقيزي است.

 بخش هایی از این مطلب در همشهری عصر مورج ۲۷ خرداد منتشر شده است.   

"ویلیام گیبسون" نویسنده معاصر آمریکایی و واضع واژه "سايبراسپيس" که به واسطه  سبک نوشتاری اش به "پیامبر سیاه" شهرت یافته در آستانه شصتمين سالگرد تولدش توسط دانشگاه كونوي ايالت كاروليناي شمالي، مورد تجليل و قدرداني قرار گرفت.

اين دانشگاه به جهت تجليل از سبك‌نوشتاري و آثار ادبي شايسته‌اي كه گيبسون به ويژه در ژانر علمي تخيلي تا به امروز خلق كرده از او تقدير و تشكر كرد و درجه دكتراي افتخاري خود را به گيبسون تقديم كرد.

ويليام گيبسون، خالق اثاري چون "نورومانسر"، "معجزه در آلاباما" و "شناخت الگو" در معروف‌ترين اثرش "نورومانسر" كه در سال 1984 منتشر كرده است براي اولين بار واژه "سايبراسپيس" يا "فضاي مجازي" را مطرح  و از آن با عنوان "ماتريكس" ياد كرد.

 ديدگاه گيبسون در اين زمينه موجب شد تا فيلمي به همين نام ساخته شود كه همانند فضاي رمان وي روايتگر جامعه‌اي باشد كه انسان‌هايش با خطوطي كاملا نامرئي به هم متصل شده‌اند و به واسطه كامپيوتر‌ها اطلاعاتي را ميان خود و با جهان خارج از خود مبادله مي‌كنند .

ماريو بارگاس يوسا با انتشار يك اثر غيرادبي در باب ادبيات داستاني و همينطور حمايت قاطعانه‌اش از "باراك اوباما" نامزد رياست جمهوري آمريكا يكي از افرادي است كه اين روزها توجه بسياري از خبرگزاري‌ها و نشريات خارجي را به خود معطوف كرده است. اين نويسنده و متفكر اهل پرو، در ماه مي اولين اثر غيرادبي خود را در باب ادبيات‌داستاني و داستان‌نويسي بعد از انتشار آخرين اثر ادبي‌اش "دختر بد"  منتشر خواهدكرد. او در اين اثر ديدگاه‌هاي نويسنده سرشناس و صاحب‌نام اروگوئه‌اي "خوان كارلوس اونتي" را مورد نقد و بررسي قرار مي‌دهد.

و اما بارگاس يوسا در ماه ميلادي جاري در مصاحبه‌اي كه با بلومبرگ انجام داد از "باراك اوباما" به عنوان نويسنده‌اي خلاق نام برد كه آثارش بسيار مورد توجه مردم قرار گرفته است. به اعتقاد بارگاس يوسا خلاقيت و تيزهوشي كه اوباما در برنامه‌هاي سياسي و آثار ادبي‌اش دارد موجب شده تا سياستمداري كليشه‌اي و مبتذل چون ديگر سياستمداران آمريكايي نباشد.

گونترگراس نويسنده آثار سه‌گانه "طبل‌حلبي"، "موش و گربه" و "سال‌هاي سگي"،  22 ماه مي فصل‌هايي از رمان منتشر نشده‌اش با عنوان "دي باكس" را در شهر گوتينگن آلمان براي كتابفروشان و ناشران اين شهر  خواند. اين كتاب 260 ايي  سال‌هاي سخت زندگي نويسنده را از دوران جنگ‌جهاني دوم تا سال 1995 به تصوير مي‌كشد پيش از اين گونترگراس در اثر ديگري با عنوان "كندن پوست پياز" بخش‌هايي از زندگي‌اش را با مخاطبان خود در ميان گذاشت و اعتراف كرد كه در زمان حكوت نازي‌ها و در سن 17 سالگي سرباز ارتش آلمان بوده است، انتشار اين اثر- كندن پوست پياز-  گونترگراس  در آلمان و ديگر كشورهاي اروپايي جنجال‌هايي را به دنبال داشت.

و اما  به دنبال انتشار خبر آماده شدن رمان جديد گونترگراس از زندگي‌اش  بسياري از منتقدان، خوانندگان وعلاقمندان وي در انتظارند تا ببينند رمان جديد و بدون عنوان گونترگراس همانند "كندن پوست پياز" اثري مناقشه‌آميز و جنجال‌برانگيز است  يا اينكه گونترگراس در "كندن پوست پياز " همه ناگفته‌هاي زندگي  خود را مطرح كرده است.

پرفابیان لاگركويست شاعر و نمايشنامه‌نويس و داستان پردازي است كه در خانواده‌اي بسيار مذهبي واقع در «واكسيو»ي سوئد به دنيا آمد. شهري كه اعتقادات مذهبي و افكار ديني در آن به وفور ديده مي‌شد و به نوعي به دست محافظه‌كاران اداره مي‌شد.

علارغم جوي كه بر محيط زندگي، مدرسه و شهر واكسيو حاكم بود لاگركويست همواره به ادبيات به ويژه از نوع سوسياليستي‌اش علاقه نشان مي‌داد. گرايش‌هاي او بعدها به هنگام فارغ‌التحصيلي از دانشگاه آپسالا در سال 1911 قوت و رنگ‌وبوي ديگري گرفت.

وي به شدت تحت تاثير نهضت‌هاي هنري غالب آن زمان از قبيل افكار و آراي بودلر، رمبو و استريندبرگ قرار داشت. تاثيرات اين انديشمندان به حدي به روي پرفيان قوي بود كه او دفتر شعري به نام اضطراب را در سال 1916 تحت تاثير آرا و افكار اين بزرگان نوشت. همين اثر لاگركويست سال‌ها بعد او را به عنوان يكي از چهره‌هاي شاخص و ممتاز ادبي در سوئد به همگان معرفي كرد.

لاگركويست در طول جنگ‌ چهاني اول نمايشنمامه‌هاي متعديي را قلمي كرد كه خصوصيت آشكار آنها سياه‌بيني و بدبيني خارج از قاعده وي و استفاده زياد از نماد‌ها و سمبل‌ها بود. اما به مرور اين ايده در جان و روح او قوت گرفت كه دنيا به هر اندازه كه وحشتناك و سياه باشد، خير مي‌بايست بر بدي پيروز شود، چرا كه خوبي‌ها بزرگترين و قويترين قدرت‌ها در عالم هستند.

او در سال 1940 به عضويت آكادمي سوئد در آمد و در سال 1951 به دليل قدرت و استقلال عميق هنري كه در آثارش نمايان بود و به دليل توجه و دقتي كه بر مسائل و مشكلات جوامع بشري داشت موفق به دريافت جايزه نوبل ادبيات شد.

نمايشنامه‌ « آخرين مرد» لاگر‌كوئيست يكي از بهترين نمايشنامه‌هاي اوست كه در سال 1917 به رشته تحرير در آمده است.

لاگركويست 23 مي (سوم خرداد) ۱۸۹۱ در شهر «واكسينو»ي سوئد متولد شد و در سال 1974 بر اثر كهولت سن در همين شهر درگذشت.

                                                                              درباره لاگرکویست بیشتر  بدانید.

گارسيا ماركز در حالي كه دو سال پيش كناره‌گيري خود را از دنياي نوشتن و نويسندگي اعلام كرد، دوباره قلم به دست گرفت تا دومين رمان عاشقانه خود را خلق كند. به گفته داريو آريزمندي دبير گروه خبر راديو  كاراكول كلمبيا، رمان جديدي كه ماركز مشغول نگارش آن است به طور يقين اواخر سال جاري به پايان رسيده و مقدمات چاپ و نشر آن به زوديي فراهم مي‌شود.

به گزارش آريزمندي كه تعطيلات اولين هفته ماه مي را با ماركز در شهر مكزيك گذرانده است، ماركز اين اثر عاشقانه را 5 بار بازنويسي كرده و در حال حاضر مشغول بازنويسي آخرين فصل رمانش است. ماركز  هنوز براي اين رمان 250 صفحه‌ايي نامي انتخاب نكرده  و فعلا مشغول بازخواني پنجمين پيش‌نويس از اين رمان است.

دومين رمان عاشقانه گارسيا ماركز در شرايطي در حال خلق شدن است كه ماركز در سال 2006 در مصاحبه‌اي كه با روزنامه  اسپانيايي لاوانگوارديا انجام داد گفته بود، كه سال 2005 تنها سالي بود كه  حتي يك خط هم ننوشته‌ام، به اين ترتيب به پايان نويسندگي خود نزديك مي‌شوم و بايد با آن خداحافظي كنم.

گابريل گارسيا ماركز پدر رئاليسم‌جادويي و خالق يكي از بهترين آثار ماندگار ادبيات جهان،  صدسال‌تنهايي1967، در حال حاضر 81 ساله است و آخرين اثرش "خاطره دلبركان غمگين‌ من" را در سال 2004 منتشر كرده است، رماني كه از ديدگاه روزنامه گاردين نه تنها  خاطره دلبركاني غمگين و سودازده را طرح نكرد بلكه مجموعه‌اي سرشار از خاطراتي رقت‌انگيز و ياس‌آور آنها را به تصوير كشيده است.

گابريل گارسيا ماركز در سال  1982 به دليل رمان‌ها و داستان‌هاي كوتاهش كه در آنها خيال و واقعيت با قدرتمندي و درايت به هم مي‌آميزند و به خاطر توصيفاتي كه از حيات و كشمش‌هاي يك قاره  به تصوير مي‌شود موفق به دريافت جايزه نوبل ادبيات شد.

                                                            ........................