جلوگيري از انتشار، پخش و لغو امتياز برخي از آثار ادبي يكي از موانع و معضلات پيش‌روي نويسندگان، مترجمان و ناشران به ويژه در سال‌هاي اخير است.  

تاليف و انتشار آثار ادبي- داستاني در كشورمان  غالبا داراي پروسه‌اي طولاني و نفس گير است كه اگر بنا باشد اين چرخه با اشكال‌تراشي‌هاي  مسولين امر، با موانع و مشكلاتي روبرو شود معلوم نيست چه سرنوشتي در انتظار آثار ادبي- هنري‌ كشورمان با همين بضاعت اندك، خواهد بود.  

در سال‌هاي اخيركتاب‌هاي بسياري در حوزه ادبيات داستاني و ... با مشكلاتي چون عدم صدور مجوز قبل از چاپ، سانسور و لغو امتياز مجوز براي چاپ‌ دوم  يا سوم روبرو بوده‌اند. بازبيني‌هاي اداره مميزي و لغو امتياز مجوز بسياري از كتاب‌هاي چاپ‌شده اين روز‌ها موجب اعتراض و نگراني اهل قلم و نويسندگان را فراهم آورده است. لغو امتياز  آثار چاپ‌شده و مشروط شدن چاپ مجدد آنها به حذف‌ بخش‌ يا بخش‌هايي از اين آثار و همينطور كندي روند بررسي آثار در اداره مميزي از جمله معضلاتي است كه اسباب تشويش خاطر  بسياري از نويسندگان و اصحاب قلم را به ويژه در حوزه ادبيات فراهم كرده است.

در سال‌هاي اخير عدم صدور مجوز نشر براي برخي از آثار صادق‌هدايت، غلامحسين‌ ساعدي، هوشنگ گلشيري، فروغ فرخزاد، صادق چوبك و ... و لغو امتياز مجوز برخي از آثار ارائه شده توسط نويسندگاني چون سيدعلي صالحي، احسان نراقي، محمود دولت‌آبادي، محمد رحيم اخوت، ابراهيم گلستان، ليلي گلستان، شيوا ارسطويي، منيرو رواني پور و ... نيز موجبات دلسردي و نگراني بسياري از نويسندگان نوقلم رابه همراه داشته است.

 اين سخت‌گيري‌ها از زمان قلمي‌شدن يك اثر تا تصوير‌گري شخصيت‌ها در آثار كودك و نوجوان  و طراحي  روي جلد مولف، مترجم و ناشر را در تنگنا قرار مي‌دهد. ناخودآگاه در چنين شرايطي اين سوال مطرح مي‌شود كه با وجود عدم همراهي‌هاي مسئولين با جريان ادبيات داستاني در كشور، چرا و به چه دليل تحت چنين شرايطي بايد نوشت!

در جامعه‌اي چون جامعه ما با سرانه مطالعه بسيار پايين  و در اقليت بودن ادبيات به ويژه ادبيات جدي، وجود اين گونه اشكال‌تراشي‌ها نه تنها كمكي به رشد و افزايش اين سرانه در كشور نخواهد كرد بلكه اسباب مهجور ماندن آن را نيز فراهم مي‌كند و  همين اقليت مخاطب جدي باقي‌مانده را نيز از پرداختن به اين مقوله دلسرد و نااميد مي‌سازد.

 در طول اين سال‌ها با وجود آنكه بسياري از ناشران، نويسندگان و نهادهاي صنفي مثل اتحاديه ناشران و كانون نويسندگان ايران عدم رضايت خود را از اجراي اين طرح به وزارت ارشاد اسلامي به طور رسمي اعلام كرده‌اند، اما تغييري در روند پيگيري و اجراي اين قوانين تا به امروز مشاهده نشده است.

مسئولين اداره مميزي كتاب وزارت ارشاد به قول خودشان همواره تلاششان بر اين بوده تا شرايطي مناسب و آسان را براي دريافت مجوز پيش از انتشار و مجوز چاپ‌ دوم به بعد در اختيار نويسندگان و ناشران قرار دهند اما همواره در كنار طرح اين مسئله اين شرط نيز مطرح مي‌شود كه نويسندگان مي‌بايست در نظر داشته باشند كه در چه جامعه‌اي زندگي مي‌كنند و چه ارزش‌هايي در جامعه آنها حاكم است و متناسب با اين ارزش‌ها چه بايد بنويسند و چه بايد ترجمه كنند! اين شرايط در حالي براي ناشران و نويسندگان وجود دارد كه طي دوره‌هاي مختلف در سرپرستي و مديريت اداره مميزي شاهد تفاوت‌ها و اختلاف‌ سليقه‌هايي ميان مميزي و ارائه مجوز پيش و بعد از چاپ نسبت به آثار ارائه شده توسط ناشرين و نويسندگان  هستيم.  

                                                                                                          ادامه