تبليغاتX
اول شخص مفرد - سه پاره از من....
هنر نسخه دوم جهان واقعی نیست از آن نکبت همان یک نسخه کافی است!
 

 خاک آبستن بود.  ابر آبستن بود. باد آبستن بود.

 پاره‌ای از هر سه در هیایویی سخت بر سر پا ایستاد.

تا که زاییدند... 

کودکش من بودم. بی‌قرار و مغرور.                                                      

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم مهر 1386ساعت 20:13  به قلم آمنه فرخی  |