| تبليغات | X |
رقصيدن در حقيقت زبان مخفي و پنهان روح است. در تمام فرهنگها و در سراسر دنيا رقص وجود دارد. در تمدنهاي بومي، رقص، مذهب، موسيقي و متدهاي طبي ويژه مردم همان قوم وجود دارد كه متاسفانه در تمدنها و جوامع امروزي كمتر مشاهده ميشود. در اين اجتماعات مردم در هر سن و سالي، از رقصيدن براي بيان احساسات قوي و درونيشان استفاده ميكنند. براي بيان داستانهايي كه دردل دارند، براي درمان بيماريهايشان، براي حفظ پيوندها و روابط اجتماعيشان يا وقتي كه رويدادي را جشن ميگيرند؛ ميرقصند. اما امروزه روانشناسان و روانكاوان از حركتدرماني (رقصدرماني) به مثابه طب مكمل براي درمان بيماريهاي روحي رواني، كاهش استرس و اضطراب، تقويت مهارتهاي ذهني - حركتي، افزايش سطح انرژي در بدن و ... بهره ميگيرند.
رقص درماني براي اولين بار توسط ماريا چاس 1896-1970 به دنيا معرفي شد. او در سال 1930 استديوي رقصي را در واشنگتن تاسيس كرد. وي افراد معروفي كه بيشترين مهارت رقصيدن را داشتند، به همكاري دعوت كرد.