|
"در شخص من دو شخص هست؛ یکی مفرد که مینویسد و دیگری جمع که میخواند، و در لحظهی خوانش ما سه شخصیم"
|
ديروز پاككنم را گم كردم... من و پاككنم عوالم بخصوصي داريم. وقتي احتياجي به او ندارم... با همه وجودم مشغول به كار ميشوم. بعضيها ميگويند، ميشود خط غلط را كاري نداشت و گذاشت سرجايش باشد. بعضيها ميگويند، ميشود روي خط غلط خط كشيد. بعضيها ميگويند، ميشود كاغذ را مچاله كرد و دور انداخت. من اما ميگويم، بدون پاكنكنم درماندهام!
امروز پاككن جديديخريدم...
پاک کن من عادات ویژه ای دارد. پاک کن من حتي با خطهاي درست هم سر و سري دارد. پاككن من چشم دیدن مداد را ندارند. مثل خوره به جان هم می افتند. اين روزها من و پاككنم هر دو تحليل ميرويم.